Writing

Hikmet-i dünyâ vü mâfîhâ bilen ârif değil
Ârif oldur bilmeye dünyâ vü mâfîhâ nedir
— Fuzûlî, Dîvân, Gazel III (redîf-i “nedir”), beyt-i çihârum

TROrganik Zekânın Savunulması — III. Sistematik Varoluş

Bir davranış örüntüsünün taşıyıcısını aşarak nesillere aktarılmasının üç kanalını —yavaş ve kör olan geni, insanlarda hâlâ tartışmalı olan epigenomu, ve nihayet en yüksek bant genişliğine sahip ve en insani kanal olan hikâyeyi— izleyen; kültürün, tıpkı ikinci denemedeki bilinçli irrasyonellik gibi, daima rasyonellikten beslenmediğini, sel ve kurban anlatılarının çağlar boyu yinelenişinde görüldüğünü savunan; ve insanın, sabit bir tabiatı değil bir tarihi olan, kendini mütemadiyen kuran bir varlık olarak, geriye bakan yapay zekâ aynasının erişemeyeceği bir 'sistematik varoluşa' sahip olduğunu öne süren bir deneme. 'Organik Zekânın Savunulması' üçlemesinin üçüncü ve son denemesi.

TROrganik Zekânın Savunulması — II. Bilinçli İrrasyonellik

Doğru ve akıllıca olanı bilerek anlamsız olanı seçmenin —şairin, sokakta hışırdayan ağaçlara verdiği o verimsiz dikkatin, imanın absürt uğruna atılan sıçramasının— organik zekânın bir kusuru değil belki de imzası olduğunu; ve tam da bu bilinçli irrasyonelliğin, her çıktısı bir optimizasyon olan makinenin asla erişemeyeceği bir hürriyet ve mana kaynağı olduğunu Kierkegaard, Dostoyevski, Weil, Şklovski ve Camus üzerinden savunan bir deneme. 'Organik Zekânın Savunulması' üçlemesinin ikinci denemesi.

TROrganik Zekânın Savunulması — I. Uyum ve Tolerans

Organik zekânın marjinal değerini, patojeni yok eden 'direnç' ile onunla var olmayı sürdüren 'tolerans' arasındaki biyolojik ayrımdan hareketle irdeleyen; hesap kesen (reckoning) bir yapay zekânın en çok muhtaç olduğu şeyin, öngörülemeyene uyum sağlama ve kendi cehaletini görebilme —analitik zekânın da ötesinde bir üstbiliş— kabiliyeti olduğunu Chollet, Dreyfus, Smith ve Vallor üzerinden savunan bir deneme. 'Organik Zekânın Savunulması' üçlemesinin birinci denemesi.